Ocena stopnia szkodliwości czynu udzielenia narkotyku

Adwokat

Ocena stopnia szkodliwości czynu udzielenia narkotyku
Wyrok
Sądu Najwyższego – Izba Karna
z dnia 12 grudnia 2019 r.
I KK 41/19

Teza

Przeciwko przyjęciu, iż przypisane czyny charakteryzują się niskim stopniem społecznej szkodliwości przemawia zarówno okoliczność, że skazany udostępniał narkotyki osobom małoletnim, jak i jego wielokrotna karalność, a co za tym idzie, niepoprawność i brak podatności na resocjalizację.

Numer 2260969

Skład sądu

SSN Jerzy Grubba

Sentencja

Sąd Najwyższy na posiedzeniu w trybie art. 535 § 3 KPK po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2019 r., sprawy M. G. skazanego z art. art. 59 ust. 2 i 3 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii in. z powodu kasacji wniesionej przez obrońcę skazanego od wyroku Sądu Apelacyjnego w (…) z dnia 11 kwietnia 2019 r., sygn. akt II AKa (…) zmieniającego wyrok Sądu Okręgowego w O. z dnia 13 listopada 2018 r., sygn. akt II K (…) postanowił: 1. oddalić kasację uznając ją za oczywiście bezzasadną, 2. obciążyć skazanego kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego.

Uzasadnienie

Kasacja wniesiona w imieniu skazanego jest bezzasadna i to w stopniu oczywistym.

Obrona składając skargę w imieniu M. G. tylko pozornie podnosi w niej zarzuty związane z naruszeniem prawa materialnego i procesowego, których miałby dopuścić się Sąd Odwoławczy, gdy w istocie skierowana jest ona przeciwko współmierności wymiaru kary wymierzonej przez Sąd Odwoławczy. Kasacja została zatem wywiedziona wbrew treści art. 523 § 1 KPK, który nie dopuszcza skarżenia w tym postępowaniu niewspółmierności kary.

W kasacji podniesiono, od strony materialnej i procesowej – pkt a i b – co do zasady, ten sam zarzut, wadliwej, zdaniem obrony, oceny stopnia społecznej szkodliwości czynu, którego popełnienie przypisano skazanemu. W pkt c kasacji postawiono natomiast wprost niedopuszczalny w tym postępowaniu zarzut rażącej niewspółmierności kary. Nie można nie dostrzec tego, że kwestią stopnia społecznej szkodliwości przypisanych czynów zajmowały się w uzasadnieniach swych wyroków Sądy obu instancji. Sąd Odwoławczy dostrzegając okoliczności przedmiotowe sprawy (zwłaszcza ilość i rodzaj narkotyków, które udzielał skazany), przyjął że można je uznać za wypadek mniejszej wagi z art. 59 ust. 1 i 2 ustawy o przeciwdziałaniu narkomanii. Jednocześnie jednak wprost stwierdził, że kara wymierzona za ten czyn powinna oscylować w górnych granicach ustawowego zagrożenia, co i tak doprowadziło przecież do istotnego złagodzenia wymierzonej kary pozbawienia wolności.

Sądy obu instancji zgodnie i trafnie przyjęły, że przeciwko przyjęciu, iż przypisane czyny charakteryzują się niskim stopniem społecznej szkodliwości przemawia zarówno okoliczność, że skazany udostępniał narkotyki osobom małoletnim, jak i jego wielokrotna karalność (7 skazań – karta karna k.405), a co za tym idzie, niepoprawność i brak podatności na resocjalizację. Z jednej więc strony Sąd Odwoławczy przyjął, że społeczna szkodliwość przypisanego czynu nie jest znikoma, a więc nie naruszył art. 1 § 2 KK, z drugiej zaś strony odwołał się do kryteriów wskazanych w art. 115 § 2 KK – rodzaju i charakteru naruszonego dobra, sposobu i okoliczności popełnienia czynu, postaci zamiaru, motywacji sprawcy – a więc nie naruszył i tego przepisu.

W tej sytuacji, zarzuty podniesione w kasacji ocenić należy jako oczywiście bezzasadne. Kierując się przedstawionymi względami, Sąd Najwyższy orzekł, jak na wstępie. Skazanego obciążono kosztami sądowymi postępowania kasacyjnego, nie znajdując podstaw do zwolnienia od ich ponoszenia.

Adwokat Wojciech Kała

Ocena stopnia szkodliwości czynu udzielenia narkotyku

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *